LJN: Wywiad z Ewą Lipską, autorką tomiku „Droga pani Schubert…”

„Tańczący jastrząb” (1977 r.) w reżyserii Grzegorza Królikiewicza jest kinową wersją, powstałego trzy lata wcześniej spektaklu telewizyjnego „Toporny”. Pierwowzór obydwu adaptacji stanowiła powieść autorstwa Juliana Kawalca „Tańczący jastrząb”. Jasno wyznaczony czas, w którym żył Michał Toporny, stanowi wymowny symbol.

Książka Krzysztofa Rutkowskiego nosi podtytuł Przepowieści. Rozwiejmy wątpliwości – skojarzenia z ewangelicznymi przypowieściami bądź z przepowiadaniem w znaczeniu: przewidywaniem przyszłości są mylne. Rutkowski w swoich esejach zazwyczaj mówi to, co już zostało powiedziane.

Moje pokolenie wchodzi w dorosłość. Za kilka lat będziemy decydować o polityce, mediach, poziomie życia w Polsce. Otwierają się przed nami możliwości, nasz głos zaczyna się liczyć w debacie społecznej. Kończymy uniwersytety, stajemy się inteligencją naszego kraju. W każdym razie dawniej tak było.

Serdecznie zapraszamy WSZYSTKICH ZAINTERESOWANYCH (a zwłaszcza studentów I-go roku) na integracyjny spacer po Warszawie studenckim szlakiem. Wydarzenie organizujemy w ramach projektu „Warszawa Młodych”. Po najciekawszych zakątkach miasta oprowadzi nas dyplomowany przewodnik, jeden z członków redakcji :)

Miniony rok 2011, rok Czesława Miłosza, może najmocniej zaznaczył swoją obecność 
w muzyce rozrywkowej. Na rynku wydawniczym pojawiło się wiele propozycji, które swoją warstwę tekstową opierały na wierszach rzeczonego poety. W tym szkicu chciałabym przedstawić trzy z nich – najpopularniejsze, najbardziej rozpoznawalne, stworzone przez najbardziej znanych artystów.

Teatr Polski. Mazepa. Trzy dni po premierze. Na balkonach niemal nikogo, na parterze puste fotele. Nie przeczytałam jeszcze recenzji Goźlińskiego, tłumaczę więc sobie niską frekwencję trudnym repertuarem, środkiem tygodnia i podobnymi wymówkami.

W Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie dzieją się ostatnio rzeczy coraz ciekawsze. I chociaż instytucja kojarzy się przeważnie (zazwyczaj turystom) ze zbiorami starych woluminów czy stałą ekspozycją Adam Mickiewicz 1798-1855, okazuje się, że powiew nowoczesności – jakkolwiek to rozumiemy – przyciąga.

Do szerokiej koalicji na rzecz promocji czytelnictwa w naszym pięknym kraju dołączyła ostatnio nie mniej piękna Kasia Tusk. Fotogeniczność głównej bohaterki do tej pory emanowała głównie na produkty żywnościowe, kremy i bluzeczki. Teraz tłem dla nieskazitelnej buzi Kasi stał się regał z książkami. Nie byłoby to faktem aż tak godnym odnotowania, gdyby nie towarzyszące mu przemyślenia natury filologicznej.