Odwaga czerpana z milczenia. „Kamizelka” jako ministudium śmierci
Mogłoby się wydawać, że o Kamizelce Bolesława Prusa napisano już wszystko. Literaturoznawcy prawdopodobnie do granic możliwości wyeksploatowali zagadnienia takie jak nietypowa struktura narracji i kompozycja utworu czy charakterystyka osoby opowiadającej historię tytułowej kamizelki. W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat badacze niejednokrotnie proponowali odczytywanie noweli Prusa przez pryzmat pomijanych dotąd aspektów. Niektóre z nowych interpretacji są często tyleż zajmujące, co przewrotne.
Dialog Jelinek z Ibsenem
W drugiej połowie XIX wieku Ibsen i Bjørnson wystąpili przeciw obłudzie społeczeństwa, martwym konwencjom i nierówności społecznej. Ustosunkowanie się do zmian, które przynosił czas, propozycji artystycznych i ideowych skandynawskich twórców było podstawowym zadaniem północnoeuropejskich pisarzy i dramaturgów. Od tego momentu zaczęto rozprawiać nad istotą mechanizmów w społeczeństwie, ale przede wszystkim zastanawiano się nad tym, jakie role odgrywają w nim kobieta i mężczyzna.
Kocham Hamsuna
Początkowo wydawało mi się, że nie jestem w stanie wyjaśnić, dlaczego moją ulubioną książką z dzieciństwa jest Głód. To były zupełne przypadki – stawałam przed wielkimi regałami książek, całkowicie zachwycona ich ogromem, i wypatrywałam intrygujących tytułów. Następnie podejmowałam decyzję, bardzo trudną, bo żeby dotknąć niektórych grzbietów choćby opuszkami palców, musiałam się często na te regały wspinać.
O komiksie „5 to liczba doskonała” Igorta (Igora Tuveriego)
Najkrócej można powiedzieć, że 5 to liczba doskonała to włoska historia gangsterka. Próba jej streszczenia brzmi banalnie: Peppino Lo Cicero jest wdowcem na zasłużonej emeryturze. Miał barwne życie, polegające na wykonywaniu rozkazów jednego z donów Neapolu. Teraz spędza czas na wędkowaniu, szyciu koszul oraz rozmowach z synem Nino, który zgodnie z rodzinną tradycją również pracuje dla mafii jako „cyngiel”, czyli płatny zabójca.