Tomasz Mann całuje dłoń Madame Chauchat

tumblr_ly60vc379J1qd9a66o1_500Są pisarze, którzy wypełniają swoje utwory istotną treścią niemal po brzegi. Są też tacy, u których to, co najważniejsze, kryje się wśród rzeczy błahych. Większość odbiorców literatury, nawet tych naiwnych, zdaje sobie sprawę, że dzieło literackie pisane prozą przeplecione jest dwiema nićmi. Pierwsza z nich funduje treść utworu. Druga zaś pełni funkcję spoiwa, składa się na elementy prawdopodobnie zbędne. Czytaj dalej…

Kiedy Żeromski jest głodny?

stefanChleb jest podstawą diety Żeromskiego. Jeśli w „Dziennikach” pisze o jedzeniu, to właśnie o nim wspomina najczęściej. Obok chleba pojawia się nieodłączna herbata czy kawa. Większe okresy nędzy kwitowane są jako „przyszedł wkrótce na herbatę z sucharkami” czy wtedy, gdy „u Soplicy głód i zimno. Jada teraz cukier i musztardę, bo chleba i herbaty zabrakło”. Czytaj dalej…

Lata dziewięćdziesiąte

10506791_695506693876428_2385286867829400655_oUliczne kradzieże to był obyczajowy standard lat dziewięćdziesiątych. Walkmany, okulary przeciwsłoneczne, czapki z daszkiem, zegarki, rowery górskie. Łatwo było stracić każdy przedmiot o jakiej takiej wartości. Pieniądze ukrywano w wewnętrznych kieszeniach kurtek i plecaków, w opakowaniach chusteczek do nosa. Czytaj dalej…

Dziewczyny, seks, wielkie miasto

Girls_HBO_PosterDlaczego Lena Dunham lepiej do mnie przemawia jako przedstawicielka mojego pokolenia niż Sarah Jessica Parker jako reprezentantka swojego? Nie wiem, jaki dokładnie problem miały kobiety z „Seksu w wielkim mieście”, ale wiem, jaki kłopot mają Lena i jej „Dziewczyny”. One w wieku dwudziestu paru lat po prostu nie wiedzą, jak żyć. Ja też nie wiem. Czytaj dalej…