Moja mała żydowska schizofrenia
Pod koniec trzeciego tygodnia października dopadła mnie mała żydowska schizofrenia. I to wcale nie po lekturze Fryderyka Nietzschego, której nie odmówiłem sobie jako niebywale pilny student filozofii.
„Wrogowie publiczni” Michela Houellebecqa i Bernarda-Henri Lévy’ego
Renata Lis w przedostatnim eseju z "Ręki Flauberta" przedstawia swój pogląd na kulturę francuską, który sprowadza się do dość zabawnej formuły „Flaubert był wybitnym pisarzem, ale nie jadł hreczki (czyli kaszy gryczanej)”.
LJN: „In absentia” i później – wywiad z Janem Gondowiczem
"Czuję się przynależny do (...) plemienia wyrzutków. Na widok literackich szczęściarzy zaraz się buntuję"
F jak Fikcje. Scenariusz: Jorge Luis Borges
Proponuję Czytelnikowi zabawę w polowanie na autorów, a konkretnie na dwie znakomite postaci XX-wiecznej sztuki: Jorge Luisa Borgesa i Orsona Wellesa.