Ostatnie słowa są zapewne – a przynajmniej mogą być – rodzajem testamentu. Wyrazem ostatniej myśli, uformowanej na granicy tego i tamtego świata. Są także pożegnaniem z życiem i bliskimi. Lub przesłaniem dla tych, którzy pozostają wśród żywych, przekazywanym z pozycji uprzywilejowanej, z głębi doświadczenia granicznego.

Trudno oprzeć się wrażeniu, że świat z wyobraźni tak bardzo przypomina coś, co już znamy – naszą rzeczywistość. Dlaczego wymyślamy sobie i chcemy widzieć nasz świat w innym świetle?