Błądząc po labiryncie „Minotaura”
Minotaur Benjamina Tammuza to książka, która nieustannie (i)gra z czytelnikiem. Narrator z upodobaniem bawi się dobrze znanymi konwencjami i skutecznie wodzi czytelnika za nos. Czytając Minotaura, należy się wystrzegać uczucia pewności: jeśli wszystko zaczyna się układać w całość, to można oczekiwać, że za chwilę rozleci się jak domek z kart. Ta pełna prowokacji gra kończy się dopiero po lekturze ostatniego zdania powieści.
Konferencja „Bal w Operze – 75 lat poematu” – 24-25.05.2011
Zapraszamy studentów i doktorantów na ogólnopolską konferencję naukową...
Formuły retoryczne: Jerzy Sosnowski – 18.04.2011
„Formuły retoryczne” to nowy cykl spotkań z pisarzami,...
Warszawa Młodych: Serduszka dla Narodowej
Od pierwszego roku studiów, średnio kilka razy w tygodniu słyszałam dwa zdania. Zdanie pierwsze brzmiało: „Tę pozycję znajdziecie państwo w Bibliotece Uniwersyteckiej”, drugie: „Proszę przeczytać fragment książki takiej i takiej, jest ona dostępna w Bibliotece Narodowej”. Muszę przyznać, że im dalej w las, a raczej – im dalej w studia, tym większa jest przewaga zdań drugich nad pierwszymi.