Światoobsesja, czyli przekraczanie granic inspiracji. O pisarstwie Henry’ego Millera
Miller jest diagnostykiem, badającym świat, ale także wypisującym od razu – mniej lub bardziej skuteczne – recepty. Serwuje soczysty nihilizm, opisuje agonię świata – ale ta agonia może stać się zaczynem agonu. Nasz Pan Matzerath
Günter Grass był autorytetem literackim największego rodzaju, ale stworzył wizerunek daleki od czcigodnego laureata, ogarniętego olimpijskim spokojem i wykazującego się znajomością ludzkich spraw pisarza-mędrca. Czarodziejska nora pod klepsydrą. „Zabliźnione serca” Maxa Blechera
"Zabliźnione serca" to książka, jaką napisałby Max Blecher, gdyby chorował na gruźlicę kręgosłupa i spędził wiele lat w renomowanych sanatoriach. Co też się stało. Powieść rumuńskiego pisarza to rzecz o poszukiwaniu bliskości, afektów oraz nieustannym wyjaśnianiu i potwierdzaniu zasadności swojego życia. Życia, które konstytuowane jest przez cierpienie. Synteza Gdańska i okolic („Winniczki, kałuże, deszcz…” Pawła Huellego)
W deszczowej aurze, obok kościoła, młody człowiek zanurza się ciałem i umysłem w breję stworzoną z kałuż, drewnianych stateczków i błota, aspirującą do bycia jego prywatnym mikrokosmosem. Wśród liści i kałuż malec staje się władcą, demiurgiem, stwórcą, który nieustannie porusza materię, sam będąc, o ironio, także w ruchu.